پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۹۱

آراستی صف مژه، راه که می‌زنی

لشکر کشیده‌ای، به سپاه که می‌زنی

بیهوش کرده حیرتم، ای دیده هر زمان

آتش به من ز ذوق نگاه که می‌زنی

ای دل ترا زیاده سری افکند ز پا

دست هوس به زلف سیاه که می‌زنی

هر دم نگاه گرم تو از آه گرم کیست

چندین گره به رشته آه که می‌زنی

روی تو چشم دیده و صید تو دل شده

تو تیغ کین مرا به گناه که می‌زنی

با غیر، میلی از ره دیگر گذشت یار

تو چشم انتظار به راه که می‌زنی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹۳ز عشوه بس که مرا بی‌قرار خود کردی
  2. شمارهٔ ۲۹۴دلا بیا که برآریم سر به شیدایی
  3. شمارهٔ ۲۹۵زان مژه غیر خدنگ بلا ندهی
  4. شمارهٔ ۲۹۶دل به تو بستم و ترک جفا ندهی
  5. شمارهٔ ۲۹۷دگر دل ربود از کفم دلربایی
  6. شمارهٔ ۲۹۸شب مژده وصال شنیدم، نیامدی
  7. شمارهٔ ۲۹۹ای قاصد فرخنده، ز اغیار نهانی
  8. شمارهٔ ۳۰۰رها ای شهسوار از کف عنان بارگی کردی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.