پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۷

دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولی

بتان بلای خدایند، از بلا حذر اولی

به ناله دل زارم اثر نمانده و شادم

که ناله‌ای که ز بیداد اوست، بی‌اثر اولی

کند چو رشک رقیبم هلاک اگر به خود آیم

مرا به بزم تو، بودن ز خویش بی‌خبر اولی

به رغم بیجگرانی که از جفای تو نالند

هزار ناوک بیدادم از تو در جگر اولی

چو نیست غیر شهادت، ز عشق چاره میلی

به خنجر ستم آن دو چشم فتنه‌گر اولی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۹دلا چنین مگر از منع یار می‌گذری
  2. شمارهٔ ۲۸۰گشوده لب به حدیث ترحم‌آمیزی
  3. شمارهٔ ۲۸۱قصدم به غمزه ستم‌انگیز می‌کنی
  4. شمارهٔ ۲۸۲هرگز نظری سوی من از ناز نکردی
  5. شمارهٔ ۲۸۳خوشا صلحی که شرم‌آلوده از آزار من باشی
  6. شمارهٔ ۲۸۴خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی
  7. شمارهٔ ۲۸۵زود از بزم تو برخیزم چو یار من شوی
  8. شمارهٔ ۲۸۶من و آرزوی بزمی که ز حال من بپرسی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.