پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۴

خواست گوید سخنی، دید زمانی در پی

تا ببیند که نباشد نگرانی در پی

شوق بنگر، که به پیش آیمت آنگه که بود

برسر راه تو خلقیّ و جهانی در پی

آن شکارم که به حسرت روم و روی امید

دارم از آرزوی سخت کمانی در پی

ناامیدی ز نگاه تو برآنم دارد

که سراسیمه کنم روی گمانی در پی

بس که شبها به خیال تو نشستم بیدار

داشت بیخوابی من، چشم جهانی در پی

میلی و دفتر سودای تو، هرچند که نیست

صفحه تیغ ترا حرف امانی در پی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۶ای غیر، خواهش دل آسوده می‌کنی
  2. شمارهٔ ۲۷۷دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولی
  3. شمارهٔ ۲۷۸امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
  4. شمارهٔ ۲۷۹دلا چنین مگر از منع یار می‌گذری
  5. شمارهٔ ۲۸۰گشوده لب به حدیث ترحم‌آمیزی
  6. شمارهٔ ۲۸۱قصدم به غمزه ستم‌انگیز می‌کنی
  7. شمارهٔ ۲۸۲هرگز نظری سوی من از ناز نکردی
  8. شمارهٔ ۲۸۳خوشا صلحی که شرم‌آلوده از آزار من باشی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.