پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۹

من بی‌خبر از خویش و دل از کار فتاده

گویا که به سویم نظر یار فتاده

آورده‌ام او را بر خود از کشش دل

در بزم اگر پهلوی اغیار فتاده

چون قاصد دلدار نظر کرده به سویم

دل در طمع وعده دیدار فتاده

عشاق ز دست تو به فریاد و فغانند

با آنکه زبان همه از کار فتاده

تا در پی او باز دل کیست، که امروز

خورشید من از گرمی رفتار فتاده

در کوی تو افسانه میلی به زبانها

از آمدن و رفتن بسیار فتاده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۱به من که مست خرابم شراب ناب مده
  2. شمارهٔ ۲۷۲ای جان تلخکام، خراب از چه باده‌ای
  3. شمارهٔ ۲۷۳ز من ای غیر در رشکی، دلت شاد است پنداری
  4. شمارهٔ ۲۷۴خواست گوید سخنی، دید زمانی در پی
  5. شمارهٔ ۲۷۵خوش آنکه بیخودم از نشاهٔ نیاز کنی
  6. شمارهٔ ۲۷۶ای غیر، خواهش دل آسوده می‌کنی
  7. شمارهٔ ۲۷۷دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولی
  8. شمارهٔ ۲۷۸امشب دگر کجایی و دلجوی کیستی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.