پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۶۵

آنکه از پرسش یار است حجاب‌آلوده

گوید از قهر سخنهای عتاب‌آلوده

می‌رود تند و خبر می‌دهد از وعده غیر

هر طرف دیدن و رفتار شتاب‌آلوده

بهر خاطر خوشی دشمن و خرسندی من

در سوالم کند اعراض جواب‌آلوده

دوش در بزم که بیدار نشستی، که کنون

نیمروز است و بود چشم تو خواب‌آلوده

دید سویم به غضب یار و ز بس نومیدم

داد خرسندی‌ام آن لطف عتاب‌آلوده

تا به کی بینم و نادیده کنم چون میلی

کآیی از صحبت اغیار، شراب‌آلوده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۶۷دل و دیده را نباشد،‌ چه نهان چه آشکاره
  2. شمارهٔ ۲۶۸نادیده مرا چون کند آن نور دو دیده
  3. شمارهٔ ۲۶۹من بی‌خبر از خویش و دل از کار فتاده
  4. شمارهٔ ۲۷۰کاروان رفته و تنها من بی‌دل مانده
  5. شمارهٔ ۲۷۱به من که مست خرابم شراب ناب مده
  6. شمارهٔ ۲۷۲ای جان تلخکام، خراب از چه باده‌ای
  7. شمارهٔ ۲۷۳ز من ای غیر در رشکی، دلت شاد است پنداری
  8. شمارهٔ ۲۷۴خواست گوید سخنی، دید زمانی در پی
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.