پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۵

ز اظهار نیازم برفروزد، از عتاب است این

ولی از غایت امید گویم کز حجاب است این

نیامد گر به یادت انتظار آرزومندی

دمی ننشسته پیش ما، چه آغاز شتاب است این

من دیوانه هنگام سلام از غایت حیرت

ز دشنام تو خرسندم،‌ که پندارم جواب است این

کمال ناامیدیها ببین کز وعده مستی

خوشم، با آنکه می‌دانم ز تاثیر شراب است این

اگر ناخوانده می‌آیم به بزمت، رو متاب از من

تو هم دانسته باشی کز کمال اضطراب است این

دهد کیفیت می،‌ گفته میلی بحمداللّه

که در بزم بهشت آیین شاه کامیاب است این

سپهر قدر، ابراهیم دریادل که ماه نو

چنان افتاده درپایش که پنداری رکاب است این

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۷درآید هر کجا در جلوه ناز آفتاب من
  2. شمارهٔ ۲۳۸نباشد چاره‌ای درآرزویش غیر جان دادن
  3. شمارهٔ ۲۳۹غمزه زنان بر جهانیان گذری کن
  4. شمارهٔ ۲۴۰خیال آشنایی چون کند بیگانه خوی من؟
  5. شمارهٔ ۲۴۱بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من
  6. شمارهٔ ۲۴۲جفای یار، چنان برده اعتبار از من
  7. شمارهٔ ۲۴۳از آه سردم آخر، رنجید یار از من
  8. شمارهٔ ۲۴۴به راه آرزو خاکم، طریق خاکساری بین
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.