پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۴

به بزم دوش چنان بود همزبان با من

که غیبت دگران داشت در میان با من

چنان ز عشق نهانم رقیب بی‌خبر است

که می‌کند سخن از صحبت نهان با من

ز من رمیده، همانا شنیده از جایی

حکایتی که نهان داشت در میان با من

به خاطرت نرسد امتحان من هرگز

ز بس که غیر ترا کرده بدگمان با من

ز بدگمانی خود شرمسار خواهی شد

مباش این‌همه در بند امتحان با من

فغان ز خوی بد آن بهانه‌جو، میلی

که دوش عربده‌ای داشت هر زمان با من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۶امروز بس که خواریم، در چشم گلعذاران
  2. شمارهٔ ۲۳۷درآید هر کجا در جلوه ناز آفتاب من
  3. شمارهٔ ۲۳۸نباشد چاره‌ای درآرزویش غیر جان دادن
  4. شمارهٔ ۲۳۹غمزه زنان بر جهانیان گذری کن
  5. شمارهٔ ۲۴۰خیال آشنایی چون کند بیگانه خوی من؟
  6. شمارهٔ ۲۴۱بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من
  7. شمارهٔ ۲۴۲جفای یار، چنان برده اعتبار از من
  8. شمارهٔ ۲۴۳از آه سردم آخر، رنجید یار از من
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.