پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۰

خیال آشنایی چون کند بیگانه خوی من؟

که صد جا بنگرد تا یک نظر بیند به سوی من

ز من در پیش دشمن بس که روی از ناز می‌تابی

به هرجا می‌نشینم، می‌نشیند رو‌به‌روی من

ز بس بی‌اعتبارم،‌ گر فرستم قاصدی سویش

نیارد بر زبان از شرمساری گفت‌وگوی من

به پیش غیر، دایم می‌نشینم بر سر راهش

که ذوقش بیشتر باشد، اگر بیند به سوی من

همان بهتر که چون میلی مرا ناکام بگذاری

که وصلت برنیاید با دل پر آرزوی من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۲جفای یار، چنان برده اعتبار از من
  2. شمارهٔ ۲۴۳از آه سردم آخر، رنجید یار از من
  3. شمارهٔ ۲۴۴به راه آرزو خاکم، طریق خاکساری بین
  4. شمارهٔ ۲۴۵ای مایه آزار دل، فکر دل‌زاری بکن
  5. شمارهٔ ۲۴۶چون هجوم آرد محبت، شاد نتوان زیستن
  6. شمارهٔ ۲۴۷چنان شد همنشینم چشم مست فتنه‌بار تو
  7. شمارهٔ ۲۴۸کو بخت کز برآمدن کام دل ازو
  8. شمارهٔ ۲۴۹تا کس نیاورد سخنی بر زبان ز تو
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.