پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۱

بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من

تا غیر شود در پی آوارگی من

مشغول به نظاره اویم من رسوا

چندان،‌ که جهانی شده نظّارگی من

خجلت‌زده گشتیم من و چاره‌گر از هم

از بس که فرومانده به بیچارگی من

دل جمع ز باز آمدنم کرده مرانم

اندیشه کن از رفتن یکبارگی من

میلی دهد از رشک فریبم به می و جام

تا یافته کیفیت خونخوارگی من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۳از آه سردم آخر، رنجید یار از من
  2. شمارهٔ ۲۴۴به راه آرزو خاکم، طریق خاکساری بین
  3. شمارهٔ ۲۴۵ای مایه آزار دل، فکر دل‌زاری بکن
  4. شمارهٔ ۲۴۶چون هجوم آرد محبت، شاد نتوان زیستن
  5. شمارهٔ ۲۴۷چنان شد همنشینم چشم مست فتنه‌بار تو
  6. شمارهٔ ۲۴۸کو بخت کز برآمدن کام دل ازو
  7. شمارهٔ ۲۴۹تا کس نیاورد سخنی بر زبان ز تو
  8. شمارهٔ ۲۵۰تا نیاید به میان حرف نهان من و تو
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.