پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۲

جفای یار، چنان برده اعتبار از من

که غیر آید و پرسد نشان یار از من

جواب نامه شوقم حدیث نومیدی‌ست

که قاصد آمد و بگذشت شرمسار از من

مرض عشقم و بیماری‌ام چنان صعب است

که نیست غیر اجل، کس امیدوار از من

امیدواری میلی به صبر بود و کنون

که در میان بلایم، کند کنار از من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۴به راه آرزو خاکم، طریق خاکساری بین
  2. شمارهٔ ۲۴۵ای مایه آزار دل، فکر دل‌زاری بکن
  3. شمارهٔ ۲۴۶چون هجوم آرد محبت، شاد نتوان زیستن
  4. شمارهٔ ۲۴۷چنان شد همنشینم چشم مست فتنه‌بار تو
  5. شمارهٔ ۲۴۸کو بخت کز برآمدن کام دل ازو
  6. شمارهٔ ۲۴۹تا کس نیاورد سخنی بر زبان ز تو
  7. شمارهٔ ۲۵۰تا نیاید به میان حرف نهان من و تو
  8. شمارهٔ ۲۵۱دلم خوش است به نومیدی عنایت تو
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.