پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۷

گر بشنوم که سوی رقیبان روی دگر

جایی روم که نام مرا نشنوی دگر

دیدی که شد به رغم تو از دیگری رقیب

امروز اگر ز من نشوی، کی شوی دگر؟

سر داده‌ای کهن سگ زنجیر خویش را

دلبسته کدام اسیر نوی دگر؟

با الفت چنان، گنهم آن قدر نبود

کز من جدا شوی و به من نگروی دگر

میلی ز اشک خود، طمع بهره‌ای مدار

تخمی که کشته‌ای به زمین، ندروی دگر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۹به اجل، کار دل زار مرا وا مگذار
  2. شمارهٔ ۱۹۰جان نداده‌ست بَرَت عاشق بیمار هنوز
  3. شمارهٔ ۱۹۱ای چشم تو همچو فتنه خونریز
  4. شمارهٔ ۱۹۲بیا و تازه خدنگی برین خراب انداز
  5. شمارهٔ ۱۹۳صحرای دل ز آتشِ مَی شد حجاب‌سوز
  6. شمارهٔ ۱۹۴جان رفت و سینه تیر غمت را نشان هنوز
  7. شمارهٔ ۱۹۵حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس
  8. شمارهٔ ۱۹۶شوم از مدعی خوشدل، چو بینم از تو خشنودش
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.