پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۵

حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس

کار او از پخته‌کاری وعدهٔ خام است و بس

داد دشنامِ دعاگویان، نمی‌داند که ما

مدعایی کز دعا داریم، دشنام است و بس

خوشدلم کز زهر ناکامی نباشد بهره‌مند

کامجویی کش به دل اندیشهٔ کام است و بس

کی دلم چون مرغ بسمل گیرد از مردن قرار

عاشقان را در دل آرام از دلارام است و بس

ای که داری خار هستی در قدم، منشین ز پا

کز تو تا منزلگه مقصود، یک گام است و بس

مستِ مَی را سرخوشی هر لحظه از پیمانه‌ای‌ست

سرخوشان عشق را مستی ز یک جام است و بس

هر طرف در عهد حسنت نامزد خلقی به عشق

میلی بیچاره در عشق تو بد نام است و بس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۷چون شمع درآ سرزده و بزم‌نشین باش
  2. شمارهٔ ۱۹۸درین غمم که مباد از نگاه دم به دمش
  3. شمارهٔ ۱۹۹چنان رفتم من بی‌اعتبار از خاطر شادش
  4. شمارهٔ ۲۰۰ای خوش آن صید که آسوده ز جان دادن خویش
  5. شمارهٔ ۲۰۱هر لحظه مرا ذوق محبّت برد از هوش
  6. شمارهٔ ۲۰۲از شکر خنده آن گل به من افتاد آتش
  7. شمارهٔ ۲۰۳مردم و جان به غم یار نهانی مشتاق
  8. شمارهٔ ۲۰۴آتش به دل افروختن من شده نزدیک
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.