پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۸

با آنکه هر زمان شوم از غصه زارتر

گردم زمان زمان به تو امّیدوارتر

چون بیندم ز گریهٔ مستانه شرمسار

در خنده می‌شود که شوم شرمسارتر

رنجانَدَم ز وعده خلافی، ولی چه سود

از رنجشی ز وعدهٔ او بی‌مدارتر

با شوخی‎ای چنین، که نگیری دمی قرار

در دل گذر مکن که شود بی‌قرارتر

تا ذوق خواری از دگران بیشتر برم

از من کسی مباد به کوی تو خوارتر

غمنامه‌ام به غیر نمایی به این غرض

کز ناامیدی‌ام شود امیدوارتر

بی‌اعتبار پیش تو خلقی به جرم عشق

بیچاره میلی از همه بی‌اعتبارتر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۰جان نداده‌ست بَرَت عاشق بیمار هنوز
  2. شمارهٔ ۱۹۱ای چشم تو همچو فتنه خونریز
  3. شمارهٔ ۱۹۲بیا و تازه خدنگی برین خراب انداز
  4. شمارهٔ ۱۹۳صحرای دل ز آتشِ مَی شد حجاب‌سوز
  5. شمارهٔ ۱۹۴جان رفت و سینه تیر غمت را نشان هنوز
  6. شمارهٔ ۱۹۵حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس
  7. شمارهٔ ۱۹۶شوم از مدعی خوشدل، چو بینم از تو خشنودش
  8. شمارهٔ ۱۹۷چون شمع درآ سرزده و بزم‌نشین باش
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.