پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۷

شرح الم دوری، در خامه نمی‌گنجد

این قصه بی‌پایان، در نامه نمی‌گنجد

دل می‌تپد و ترسم از سینه برون افتد

کز شادی غمهایش، در جامه نمی‌گنجد

مکتوب مرا قاصد،‌ بیهوده مبر سویش

در بزم طربناکان، غمنامه نمی‌گنجد

حسن تو براندازد،‌ صبر و خرد و دین را

در زاویه خلوت،‌ هنگامه نمی‌گنجد

چون عشق به شاگردان، تعلیم جنون گوید

در حلقه نادانان، علامه نمی‌گنجد

سر در مکش ای زاهد، در غمکده میلی

در مجلس سربازان، عمامه نمی‌گنجد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۹قاصدی کز تو به ما نامه نامی آورد
  2. شمارهٔ ۱۸۰صف شکن ترک مرا بر سر مرکب نگرید
  3. شمارهٔ ۱۸۱سر مست آرزو را، رسم ادب نباشد
  4. شمارهٔ ۱۸۲ره غلط کرده خیالش به دل ریش آمد
  5. شمارهٔ ۱۸۳دل من چون مرغ بسمل، دمی آرمیده باشد
  6. شمارهٔ ۱۸۴با هرکه ستم پیشه من در سخن آید
  7. شمارهٔ ۱۸۵از جا دلم به جلوه حیرت‌فزا مبر
  8. شمارهٔ ۱۸۶ای که داری هوس عشق، کمِ عشرت گیر
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.