پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۸

لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ می‌بارد

ندانم در چه فکری، خون ازین نیرنگ می‌بارد

من دیوانه با یادش چنان حیرانیی دارم

که آگه نیستم هرچند بر من سنگ می‌بارد

خیال آن لب و رخساره‌ام در دیده می‌گردد

که گه باران اشکم شور و گه گلرنگ می‌بارد

شود تا بسته را شکوه بی طاقتان، او را

ز مژگان زهر می‌ریزد، ز ابرو جنگ می‌بارد

به صحرای بلا میلی من آن ابر رسوایی

که بر اهل وفا لاف عشقم ننگ می‌بارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۰چون دیدی‌ام، نظر به زمین دوختن چه بود
  2. شمارهٔ ۱۱۱آن جفا پیشه که آیین وفا نشناسد
  3. شمارهٔ ۱۱۲دوش ازان شعله که در جان من سوخته بود
  4. شمارهٔ ۱۱۳جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد
  5. شمارهٔ ۱۱۴ز جراحت تو ذوقی دل بی‌قرار دارد
  6. شمارهٔ ۱۱۵هر دشمنیی که بخت بد کرد
  7. شمارهٔ ۱۱۶آن نیست که دل به جا نشیند
  8. شمارهٔ ۱۱۷چو همرهی به من آن سرو خوشخرام کند
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.