پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۶۱

بر شعر مرا دلیست ای بار خدای

در مدح و ثنای خسرو مدح آرای

می بترکدم دل اندرین تنگی جای

از بهر خدای را دوایی فرمای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶۳روزی که چو باد پیش من برگذری
  2. شمارهٔ ۳۶۴مفروق دو دیده ای و مقرون دلی
  3. شمارهٔ ۳۶۵مرهم گفتم تو با دل ریش همی
  4. شمارهٔ ۳۶۶دولت ز علاء دولت عالی رای
  5. شمارهٔ ۳۶۷از شیرینی چون به سخن بنشینی
  6. شمارهٔ ۳۶۸با هر تاری ساخته چون پود شوی
  7. شمارهٔ ۳۶۹ای گل نه ز گل ز دل همی بر رویی
  8. شمارهٔ ۳۷۰آخر نگذاردم فلک چون زاری
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.