پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۰

آخر نگذاردم فلک چون زاری

آخر بجهد فضل مرا بازاری

آخر بد ماندم جهان گلزاری

عذری خواهد ز من بهر آزاری

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۲شوخی صنمی خوشی کشی خندانی
  2. شمارهٔ ۳۷۳عشق آتشی افروخت که از بسیاری
  3. شمارهٔ ۳۷۴ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
  4. شمارهٔ ۳۷۵در پیش گل وصال ما را بویی
  5. شمارهٔ ۳۷۶گرچه کندت مساعدت روز بهی
  6. شمارهٔ ۳۷۷فر ابدی و نعمت جاویدی
  7. شمارهٔ ۳۷۸ای حورا زاده لعبت نوشادی
  8. شمارهٔ ۳۷۹بنمودی مقنعی مهی ناگاهی
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.