پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۳۷۶

گرچه کندت مساعدت روز بهی

آخر ز قضا به هیچ حیلت نرهی

تا هست بده چه فایده زآنکه نهی

دشمن ببرد خاک خورد گر ندهی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷۸ای حورا زاده لعبت نوشادی
  2. شمارهٔ ۳۷۹بنمودی مقنعی مهی ناگاهی
  3. شمارهٔ ۳۸۰ای نای هوا بریدم از نای دمی
  4. شمارهٔ ۳۸۱عشوه دهیم همی سرابی گویی
  5. شمارهٔ ۳۸۲ای راوه اگر بهشت پیداست تویی
  6. شمارهٔ ۳۸۳ای شاه عدو بندی و هم قلعه گشای
  7. شمارهٔ ۳۸۴چون بلبل داریم برای رازی
  8. شمارهٔ ۳۸۵امید به زندگانیم نیست بسی
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.