مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۳۷۳
عشق آتشی افروخت که از بسیاری
در دوزخم افکند همی پنداری
دل سوخته بودی به هزاران زاری
گر آب دو چشم من نکردی یاری
مسعود سعد سلمان
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۷۵در پیش گل وصال ما را بویی
- شمارهٔ ۳۷۶گرچه کندت مساعدت روز بهی
- شمارهٔ ۳۷۷فر ابدی و نعمت جاویدی
- شمارهٔ ۳۷۸ای حورا زاده لعبت نوشادی
- شمارهٔ ۳۷۹بنمودی مقنعی مهی ناگاهی
- شمارهٔ ۳۸۰ای نای هوا بریدم از نای دمی
- شمارهٔ ۳۸۱عشوه دهیم همی سرابی گویی
- شمارهٔ ۳۸۲ای راوه اگر بهشت پیداست تویی
درباره‌ی مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.