مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۳۶۷
از شیرینی چون به سخن بنشینی
از دو لب خود شکر به دامن چینی
در بوسه لب تو گویدم می بینی
هرگز شکر سرخ بدین شیرینی
مسعود سعد سلمان
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۶۹ای گل نه ز گل ز دل همی بر رویی
- شمارهٔ ۳۷۰آخر نگذاردم فلک چون زاری
- شمارهٔ ۳۷۱ای دولت هند را جمالی دادی
- شمارهٔ ۳۷۲شوخی صنمی خوشی کشی خندانی
- شمارهٔ ۳۷۳عشق آتشی افروخت که از بسیاری
- شمارهٔ ۳۷۴ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
- شمارهٔ ۳۷۵در پیش گل وصال ما را بویی
- شمارهٔ ۳۷۶گرچه کندت مساعدت روز بهی
درباره‌ی مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.