پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

غزلیات

شمارهٔ ۵

بدان دو عارض چون شیر و آن دو زلف چو قیر

به ابروان چو کمان و به غمزگان چون تیر

به زیب قدی کش بنده گشت سرو سهی

به حسن رویی کش بنده گشت بدر منیر

به چشم چشمی کش سرمه بود سحر حلال

به بوی زلفی کش دانه بود مشک و عبیر

که گر تنم را زین پس کنی به مهر عذاب

وگر دلم را زین پس کنی به عشق زحیر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷مرا روی تو ای نازنین نگار
  2. شمارهٔ ۸طعنه زنی که یار کنم دیگر
  3. شمارهٔ ۹ای گشته دل من به هوای تو گرفتار
  4. شمارهٔ ۱۰ای سلسله مشک فکنده به قمر بر
  5. شمارهٔ ۱۱آمد آهسته با کرشمه و ناز
  6. شمارهٔ ۱۲ای می لعل راحت جان باش
  7. شمارهٔ ۱۳در بزم پادشا نگر این کاروبار گل
  8. شمارهٔ ۱۴بدم دوش با آن نیازی به هم
همه‌ی غزلیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.