پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۴

ایا زآن نوش‌خند عشوه‌پرداز

نمکدان بر جراحت سرنگون ساز

بهار شور بلبل پنج روزیست

ندارد عشق ما انجام و آغاز

برون از حلقه زنجیر او نیست

اگر هنگامه ذکر است اگر ساز

خراب و مست و مغرور از می اوست

اگر عشق است اگر حسن است اگر ناز

اگر عجز قوی‌بازو نمی‌بود

که می‌آمد برون از عهده ناز

فلک پروانه عشق است مجذوب

تو هم مستانه بگشا بال پرواز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۶صیقل مرأت دل صهبای گلفام است و بس
  2. شمارهٔ ۱۰۷ای پسر اهل وفا را بشناس
  3. شمارهٔ ۱۰۸از خم زلف کمندافکن مترس
  4. شمارهٔ ۱۰۹ز هر چه در نظر آید مرا جمالت بس
  5. شمارهٔ ۱۱۰به فکر نرگست افتاده نرگس
  6. شمارهٔ ۱۱۱بیار ساقی از آن آفت خمار و عبوس
  7. شمارهٔ ۱۱۲دلربایی که به جز لطف نباشد کارش
  8. شمارهٔ ۱۱۳تا دلم را کند سرای خودش
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.