پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۹۹۷

دل با درد را کجا یابند؟

گونه زرد را کجا یابند؟

یار اندوه بی دلان، چه خوش است؟

نفس سرد را کجا یابند؟

خوبروی من از بتان فرد است

این چنین فرد را کجا یابند؟

چون منی کو که حال من پرسد

یار همدرد را کجا یابند؟

صبرم از دست غم گریخت، کنون

آن جهانگرد را کجا یابند؟

هر که در عشق جان دهد مرد است

این چنین مرد را کجا یابند؟

سگ کویی ست خسرو اندر عشق

شیر ناورد را کجا یابند؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۹۹مناز، ای بت چین، که چین هم نماند
  2. شمارهٔ ۱۰۰۰اگر دلبری چون تو جایی برآید
  3. شمارهٔ ۱۰۰۱چو آن شوخ شب در دل زار گردد
  4. شمارهٔ ۱۰۰۲بدان دلفریبی که گیتی نماید
  5. شمارهٔ ۱۰۰۳بر آن است جانم که ناگه برآید
  6. شمارهٔ ۱۰۰۴ز من بشنو، ای دل که خوبان چه چیزند؟
  7. شمارهٔ ۱۰۰۵خوش آن شب که چشمم بر آن نای بود
  8. شمارهٔ ۱۰۰۶تو گر خویشتن را بخواهی نمود
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.