پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰۶

من نشنیدم که خط بر آب نویسند

آیت خوبی بر آفتاب نویسند

هجر کشیدیم تا به وصل رسیدیم

نامه رحمت پس از عذاب نویسند

صبر طلب می کنند از دل شیدا

همچو براتی که بر خراب نویسند

شرح رخ خوب و زلف غالیه گونت

بر ورق زر به مشک ناب نویسند

قصه خونریز این دو دیده خسرو

کاش بر آن چشم نیم خواب نویسند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۰۸از در من دوش کان نگار در آمد
  2. شمارهٔ ۸۰۹روی نکو بی وجود ناز نباشد
  3. شمارهٔ ۸۱۰دلبر من دوش که مهمان رسید
  4. شمارهٔ ۸۱۱هر که به دنباله کامی بود
  5. شمارهٔ ۸۱۲گل به تماشای چمن می رود
  6. شمارهٔ ۸۱۳عشق تو هر لحظه فزون می‌شود
  7. شمارهٔ ۸۱۴گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد
  8. شمارهٔ ۸۱۵سروی چو قامت تو در بوستان نباشد
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.