پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۳۹۹

دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست

به جست و جوی نگاری که نور دیده ماست

ترا که جز رخ تو، در نظر نمی آید

دو دیده در هوس روی تو بر آب چراست

ز روی روشنت هر ذره شد مرا روشن

که آفتاب رخت در همه جهان پیداست

نگاه در دل خود کردم و ترا دیدم

نظر چنین کند آن کس که او به خود بیناست

چو غرق آب حیاتم، چه آب می جویم

چو با من است نگارم، چه می روم چپ و راست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۰۱بیا که دل بشد از انتظار آمدنت
  2. شمارهٔ ۴۰۲چه وزن ماه سما را برابر رویت
  3. شمارهٔ ۴۰۳به خود مبین که چو روی من آفتابی هست
  4. شمارهٔ ۴۰۴رخش بدیدم و گفتم که بوستان این است
  5. شمارهٔ ۴۰۵دو زلف تو که سر اندر زمین رسانیده‌ست
  6. شمارهٔ ۴۰۶ای داشته به سر ز رعونت کلاه کج
  7. شمارهٔ ۴۰۷توانگری به دل است، ای گدای با صد گنج
  8. شمارهٔ ۴۰۸به غیر جام دمادم مجوی همدم هیچ
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.