پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۰۸

چو بنمایی رخ گلنار گونه

گل اندر خار غلتد خار گونه

همیشه چشم تو مست است، جانا

ولی در دلبری هشیار گونه

شفا حاصل نشد درد دلم را

مگر زان نرگش بیمار گونه

خرد در صدر دیوانخانه عشق

همی گردد دل بیکار گونه

چه غم، اینک پی تو می گذارم

نفس پیمودن مکار گونه

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۱۰تا دل ز توام به غم نشسته
  2. شمارهٔ ۱۷۱۱در خون منم، ای صنم، نشسته
  3. شمارهٔ ۱۷۱۲ای در دل من مقیم گشته
  4. شمارهٔ ۱۷۱۳ای در دل من چو جان نشسته
  5. شمارهٔ ۱۷۱۴ای آرزوی دل شکسته
  6. شمارهٔ ۱۷۱۵ای آمده جان هر شکسته
  7. شمارهٔ ۱۷۱۶ای دهلی و ای بتان ساده
  8. شمارهٔ ۱۷۱۷ای غالیه گرد ماه سوده
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.