پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۷۰۳

ای جان چو سخن گویم، مستانه و رندانه

سرمستم و لایعقل، زان نرگس مستانه

پرسد ز سرشک خون، جانم ز غمت آری

پُر گشته مرا آخر، در عشق تو پیمانه

ای دوست سر زلفت، در سینه من بگشا

زنجیر نه این در را، سرهاست درین خانه

با عشق دو چشمش چون، رفتی ز پی کویش

خسرو تو رهی رفتی، رندانه و یارانه

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۷۰۵دلی دارم ز هجران پاره پاره
  2. شمارهٔ ۱۷۰۶دلم در عشق جانان گشته پاره
  3. شمارهٔ ۱۷۰۷نسیم زلف بر دست صبا ده
  4. شمارهٔ ۱۷۰۸چو بنمایی رخ گلنار گونه
  5. شمارهٔ ۱۷۰۹گشادم دیده روی تو ناگه
  6. شمارهٔ ۱۷۱۰تا دل ز توام به غم نشسته
  7. شمارهٔ ۱۷۱۱در خون منم، ای صنم، نشسته
  8. شمارهٔ ۱۷۱۲ای در دل من مقیم گشته
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.