پرش به محتوای اصلی
خیالی بخارایی خیالی بخارایی

غزلیات

شمارهٔ ۳۶۷

گر ای دل بر طریق عذرخواهی

به راهش سر نهادی سر به راهی

کسی قدر رخ و زلفت شناسد

که بشناسد سفیدی از سیاهی

که بخشد روشنی گفتی شبت را

چو گفتی بر تو می ماند که ماهی

چو مه چندین مناز از خرمن حسن

که زود آن فرصتی آید که کاهی

گداییِّ تو می خواهد خیالی

تو گر خواهی و گرنه پادشاهی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۶۹گرچه بر اسب سلطنت شاهی و شاهزاده‌ای
  2. شمارهٔ ۳۷۰ما نداریم به غیر از جگرِ افگاری
  3. شمارهٔ ۳۷۱مرا ای مه اگر دیوانه گفتی
  4. شمارهٔ ۳۷۲مرا در بزم رندان جرعه نوشی
  5. شمارهٔ ۳۷۳مشکل عشق تو بسیار است و ما را دل یکی
  6. شمارهٔ ۳۷۴مشاطّه سر زلف تو ببرید به بازی
  7. شمارهٔ ۳۷۵ - استقبال از همام تبریزیمنم و بادیهٔ عشق و دل آگاهی
  8. شمارهٔ ۳۷۶نیست در عشق تو سوز من و شمع امروزی
همه‌ی غزلیات ←

خیالی بخارایی درباره‌ی خیالی بخارایی

احمد بن موسی خیالی معروف به خیالی بخاری از شاعران قرن نهم است که در ماوراءالنهر می‌زیسته است. خیالی بخاری از معاصران و شاگردان خواجه عصمت بخاری است. او در عهد الغ‌بیک می‌زیست و در حدود سال ۸۵۰ بدرود حیات گفت. شیخ بهایی غزل او به مطلع «ای تیر غمت را دل عشاق نشانه ...» را تخمیس کرده که بسیار معروف است. آثار وی از روی ن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.