پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

گردش دوران [۵۶-۳۵]

رباعی ۳۷

یک‌چند به کودکی به استاد شدیم

یک‌چند ز استادی خود شاد شدیم

پایان سخن شنو که مارا چه رسید:

چو آب برآمدیم و چون باد، شدیم!

ادامه‌ی گردش دوران [۵۶-۳۵]

  1. رباعی ۳۹ای چرخِ فلک خرابی از کینهٔ توست
  2. رباعی ۴۰چون چرخ به کام یک خردمند نگشت
  3. رباعی ۴۱یک قطرهٔ آب بود و با دریا شد
  4. رباعی ۴۲* می‌پرسیدی که چیست این نقشِ مجاز
  5. رباعی ۴۳جامی‌ست که عقل آفرین می‌زندش
  6. رباعی ۴۴اجزای پیاله‌ای که درهم پیوست
  7. رباعی ۴۵عالَم اگر از بهرِ تو می‌آرایند،
  8. رباعی ۴۶از جملهٔ رفتگانِ این راهِ دراز
همه‌ی گردش دوران [۵۶-۳۵] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.