پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

گردش دوران [۵۶-۳۵]

رباعی ۴۲

* می‌پرسیدی که چیست این نقشِ مجاز

گر برگویم حقیقتش هست دراز

نقشی‌ست پدید آمده از دریایی

و آنگاه شده به قَعْرِ آن دریا باز

ادامه‌ی گردش دوران [۵۶-۳۵]

  1. رباعی ۴۴اجزای پیاله‌ای که درهم پیوست
  2. رباعی ۴۵عالَم اگر از بهرِ تو می‌آرایند،
  3. رباعی ۴۶از جملهٔ رفتگانِ این راهِ دراز
  4. رباعی ۴۷مِی خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت
  5. رباعی ۴۸* پیری دیدم به خانهٔ خَمّاری
  6. رباعی ۴۹بسیار بگشتیم به گِرْدِ در و دشت
  7. رباعی ۵۰ما لُعْبَتَکانیم و فلک لُعبَت‌باز
  8. رباعی ۵۱ای بس که نباشیم و جهان خواهد‌ بود 
همه‌ی گردش دوران [۵۶-۳۵] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.