خیام
رباعی ۴۵
عالَم اگر از بهرِ تو می‌آرایند،
مَگْرای بدان که عاقلان نگرایند
بسیار چو تو روند و بسیار آیند
بِرْبای نصیبِ خویش کِتْ بربایند
خیام
ادامه‌ی گردش دوران [۵۶-۳۵]
- رباعی ۴۷مِی خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت
- رباعی ۴۸* پیری دیدم به خانهٔ خَمّاری
- رباعی ۴۹بسیار بگشتیم به گِرْدِ در و دشت
- رباعی ۵۰ما لُعْبَتَکانیم و فلک لُعبَت‌باز
- رباعی ۵۱ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
- رباعی ۵۲بر مَفْرشِ خاک خفتگان می‌بینم
- رباعی ۵۳این کهنه رِباط را که عالم نام است
- رباعی ۵۴آن قصر که بهرام در او جام گرفت
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.