خیام
رباعی ۴۴
اجزای پیاله‌ای که درهم پیوست
بشکستنِ آن روا نمی‌دارد مست
چندین سر و ساقِ نازنین و کفِ دست،
از مِهرِ که پیوست و به کینِ که شکست؟
خیام
ادامه‌ی گردش دوران [۵۶-۳۵]
- رباعی ۴۶از جملهٔ رفتگانِ این راهِ دراز
- رباعی ۴۷مِی خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت
- رباعی ۴۸* پیری دیدم به خانهٔ خَمّاری
- رباعی ۴۹بسیار بگشتیم به گِرْدِ در و دشت
- رباعی ۵۰ما لُعْبَتَکانیم و فلک لُعبَت‌باز
- رباعی ۵۱ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
- رباعی ۵۲بر مَفْرشِ خاک خفتگان می‌بینم
- رباعی ۵۳این کهنه رِباط را که عالم نام است
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.