پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱

برخیز بُتا، بیا ز بهر دل ما

حل کن به جمال خویشتن مشکل ما

یک کوزه شراب تا به هم نوش کنیم

زآن پیش که کوزه‌ها کنند از گِل ما

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳قرآن که مهین کلام خوانند آن را
  2. رباعی شمارهٔ ۴گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را
  3. رباعی شمارهٔ ۵هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا
  4. رباعی شمارهٔ ۶ماییم و می و مُطرب و این کنجِ خراب
  5. رباعی شمارهٔ ۷آن قصر که جمشید در او جام گرفت
  6. رباعی شمارهٔ ۸ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست
  7. رباعی شمارهٔ ۹اکنون که گل سعادتت پربار است
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰امروز تو را دسترس فردا نیست
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.