پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹

اکنون که گل سعادتت پربار است

دست تو ز جام مِی چرا بیکار است؟

مِی خور که زمانه دشمنی غدار است

دریافتن روز چنین دشوار است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱ای آمده از عالم روحانی تفت
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲ای چرخ فلک! خرابی از کینهٔ توست
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳ای دل! چو زمانه می‌کند غمناکت
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴این بحرِ وجود آمده بیرون ز نَهُفْت
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶این کوزه که آبخوارهٔ مزدوری‌ست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷این کهنه رباط را که عالم نام است
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.