پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱

ای آمده از عالم روحانی تفت

حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت

مِی نوش، ندانی ز کجا آمده‌ای

خوش باش، ندانی به کجا خواهی رفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳ای دل! چو زمانه می‌کند غمناکت
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴این بحرِ وجود آمده بیرون ز نَهُفْت
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶این کوزه که آبخوارهٔ مزدوری‌ست
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷این کهنه رباط را که عالم نام است
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹بر چهرۀ گل نسیم نوروز خوش است
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰پیش از من و تو لیل و نهاری بوده‌ست
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.