پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸

ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست

بی بادهٔ گلرنگ نمی‌باید زیست

این سبزه که امروز تماشاگه ماست

تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰امروز تو را دسترس فردا نیست
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱ای آمده از عالم روحانی تفت
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲ای چرخ فلک! خرابی از کینهٔ توست
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳ای دل! چو زمانه می‌کند غمناکت
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴این بحرِ وجود آمده بیرون ز نَهُفْت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵این کوزه چو من عاشقِ زاری بوده‌ست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶این کوزه که آبخوارهٔ مزدوری‌ست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷این کهنه رباط را که عالم نام است
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.