پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵

هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا

چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا

معلوم نشد که در طرب‌خانهٔ خاک

نقاش ازل بهر چه آراست مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷آن قصر که جمشید در او جام گرفت
  2. رباعی شمارهٔ ۸ابر آمد و باز بر سرِ سبزه گریست
  3. رباعی شمارهٔ ۹اکنون که گل سعادتت پربار است
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰امروز تو را دسترس فردا نیست
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱ای آمده از عالم روحانی تفت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲ای چرخ فلک! خرابی از کینهٔ توست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳ای دل! چو زمانه می‌کند غمناکت
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴این بحرِ وجود آمده بیرون ز نَهُفْت
همه‌ی رباعیات ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.