خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۸۷
ای شهره شهر باده باروت خوشست
پیوسته هوای طاق ابروت خوشست
گر عیب کنی بچشم مست آهو را
عیبت نکنم چرا که آهوت خوشست
خواجوی کرمانی
ای شهره شهر باده باروت خوشست
پیوسته هوای طاق ابروت خوشست
گر عیب کنی بچشم مست آهو را
عیبت نکنم چرا که آهوت خوشست
دربارهی خواجوی کرمانیکمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.