پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۹۵

آن سرو سخنگو که مه هر جائیست

از مهر جمال خویشتن سودائیست

وان مرغ که شد دیده ی من سقّایش

هندو چه ی بستان هزار آوائیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۷اجوف تن ناقصم خیالیست صحیح
  2. شمارهٔ ۹۸رخسار تو در پرده عیان بتوان دید
  3. شمارهٔ ۹۹گردون گرهی ز طاق ایوان تو باد
  4. شمارهٔ ۱۰۰سلطان فلک بنده ی دربان تو باد
  5. شمارهٔ ۱۰۱با قدر تو چرخ را زمین ساخته اند
  6. شمارهٔ ۱۰۲مرغان سپهری که درین نه قفسند
  7. شمارهٔ ۱۰۳کس پیش تو نام سخن آسان نبرد
  8. شمارهٔ ۱۰۴احمد که بشعر امتحانم فرمود
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.