پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۲

مرغان سپهری که درین نه قفسند

در جوف سراپرده ی قدرت مگسند

نه چرخ از آن برزیر یکدگرند

تا بوک بگرد آستان تو رسند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۴احمد که بشعر امتحانم فرمود
  2. شمارهٔ ۱۰۵گفتم که چه ریزدت زلب گفت که قند
  3. شمارهٔ ۱۰۶بازار روان از بدنت می کشند
  4. شمارهٔ ۱۰۷آن جام که جرعه ئیش جانی ارزد
  5. شمارهٔ ۱۰۸این صدر نشینان که در این اطرافند
  6. شمارهٔ ۱۰۹دل جای در آن طرّه پرخم خواهد
  7. شمارهٔ ۱۱۰ماهی که بسالی نکند از ما یاد
  8. شمارهٔ ۱۱۱دل فتنه ی آن چشم خوش جادو شد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.