پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۵

گفتم که چه ریزدت زلب گفت که قند

گفتم که چه خیزدت ز مو گفت کمند

گفتم که بفرما سخنی گفت خموش

گفتم بشکر خنده درآ گفت مخند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷آن جام که جرعه ئیش جانی ارزد
  2. شمارهٔ ۱۰۸این صدر نشینان که در این اطرافند
  3. شمارهٔ ۱۰۹دل جای در آن طرّه پرخم خواهد
  4. شمارهٔ ۱۱۰ماهی که بسالی نکند از ما یاد
  5. شمارهٔ ۱۱۱دل فتنه ی آن چشم خوش جادو شد
  6. شمارهٔ ۱۱۲از کار دل ارچه بوی خون می آید
  7. شمارهٔ ۱۱۳چشمم چو نظر بر رخ یار اندازد
  8. شمارهٔ ۱۱۴دیشب بت من چو ترکتازی می کرد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.