پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۰

ماهی که بسالی نکند از ما یاد

روزی من دلسوخته را داد نداد

زاندست که آن سرو ز ما آزادست

از سرو قدش کجا توان بود آزاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۲از کار دل ارچه بوی خون می آید
  2. شمارهٔ ۱۱۳چشمم چو نظر بر رخ یار اندازد
  3. شمارهٔ ۱۱۴دیشب بت من چو ترکتازی می کرد
  4. شمارهٔ ۱۱۵مستان صبوحی چو سحر برخیزند
  5. شمارهٔ ۱۱۶گر مهر رخت خیمه بر افلاک زند
  6. شمارهٔ ۱۱۷زان آب کزو آتش عشرت خیزد
  7. شمارهٔ ۱۱۸ای شمع اگر زانک بسوزی شاید
  8. شمارهٔ ۱۱۹جان با لب دوست عشق‌بازی می‌کرد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.