خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۱۸
ای شمع اگر زانک بسوزی شاید
کز آتش سینه ات روان بفزاید
چونست که رشته خوردی و دمبدمت
ماهیچه ی ئی از دهن برون می آید
خواجوی کرمانی
ای شمع اگر زانک بسوزی شاید
کز آتش سینه ات روان بفزاید
چونست که رشته خوردی و دمبدمت
ماهیچه ی ئی از دهن برون می آید
دربارهی خواجوی کرمانیکمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.