پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۵

مستان صبوحی چو سحر برخیزند

در سلسله ی زلف بتان آویزند

در باغ بروی نوعروسان چمن

در آب فسرده آتش تر ریزند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷زان آب کزو آتش عشرت خیزد
  2. شمارهٔ ۱۱۸ای شمع اگر زانک بسوزی شاید
  3. شمارهٔ ۱۱۹جان با لب دوست عشق‌بازی می‌کرد
  4. شمارهٔ ۱۲۰دردا که شراب وصل ناخورده بماند
  5. شمارهٔ ۱۲۱چشم تو دلم را بفغان می آرد
  6. شمارهٔ ۱۲۲از مشک سیه چو سایه برخور فکند
  7. شمارهٔ ۱۲۳آنکو رخش از خلد برین بابی بود
  8. شمارهٔ ۱۲۴باد سحری که بوستان آراید
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.