پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۸۹

امشب که وصال آن مه سیمبرست

گر قدر بدانی شب قدری دگرست

از خانه ی تیر گو برون شو بهرام

این لحظه که اجتماع شمس و قمرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۱دود دل ما باد نباید پنداشت
  2. شمارهٔ ۹۲بستان ز شکوفه حلّه پوش آمده است
  3. شمارهٔ ۹۳شخصم ز میان یار نایاب ترست
  4. شمارهٔ ۹۴آن فتنه کن شمع جمع ما بود برفت
  5. شمارهٔ ۹۵آن سرو سخنگو که مه هر جائیست
  6. شمارهٔ ۹۶دارم چو میان او بدن یعنی هیچ
  7. شمارهٔ ۹۷اجوف تن ناقصم خیالیست صحیح
  8. شمارهٔ ۹۸رخسار تو در پرده عیان بتوان دید
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.