پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۹۱

دود دل ما باد نباید پنداشت

واب رخ ما خاک نباید انگاشت

سهلست دل سوخته ئی بر بودن

لیکن جور بودند نگه باید داشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۳شخصم ز میان یار نایاب ترست
  2. شمارهٔ ۹۴آن فتنه کن شمع جمع ما بود برفت
  3. شمارهٔ ۹۵آن سرو سخنگو که مه هر جائیست
  4. شمارهٔ ۹۶دارم چو میان او بدن یعنی هیچ
  5. شمارهٔ ۹۷اجوف تن ناقصم خیالیست صحیح
  6. شمارهٔ ۹۸رخسار تو در پرده عیان بتوان دید
  7. شمارهٔ ۹۹گردون گرهی ز طاق ایوان تو باد
  8. شمارهٔ ۱۰۰سلطان فلک بنده ی دربان تو باد
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.