پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۷۷

جانم که دل از ملک درونش بگرفت

دود دل خسته بین که چونش بگرفت

چشمم که بهر ترانه خونم می ریخت

دور از تو نگر چگونه خونش بگرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۹گر اهل دلی ای دل دیوانه مست
  2. شمارهٔ ۸۰از ناله ی من پشت فلک خم بگرفت
  3. شمارهٔ ۸۱ای آنک برت ملک سلیمان با دست
  4. شمارهٔ ۸۲اقبال تو تیغی که بدست آوردست
  5. شمارهٔ ۸۳در هر چه نه زان تست نتوان پیوست
  6. شمارهٔ ۸۴هستی بهمین نقش هیولانی نیست
  7. شمارهٔ ۸۵اشکم که چو لعل آبدار افتادست
  8. شمارهٔ ۸۶ای کار دلم رفته ز زلف تو ز دست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.