پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۹

ای دانه ی خال سیهت دام دلم

وی پسته ی تنگ دهنت کام دلم

گم گشت در ایام غمت نام دلم

تا خود بکجا رسد سرانجام دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۱آنکس زختاست اصل و ابر و از چین
  2. شمارهٔ ۲۳۲ای دل چه روی در طلب دلخواهان
  3. شمارهٔ ۲۳۳گفتم چه خورم در طلبت گفت که خون
  4. شمارهٔ ۲۳۴گفتم بچه مانده مژه ات گفت سنان
  5. شمارهٔ ۲۳۵گفتم که چه خواهی که دهم گفتا جان
  6. شمارهٔ ۲۳۶در باغ چو زد هزار دستان دستان
  7. شمارهٔ ۲۳۷ای ماه رخت فزوده مهر دل من
  8. شمارهٔ ۲۳۸هر لحظه کمان ابروان زه می کن
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.