پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۸

چون کلّه نشین عالم راز آیم

با خوش نفس روح بپرواز آیم

کبکم ز چه با مگس هم آوا گردد

بازم بچه با پشّه بپرواز آیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۰من دل بوفای دلستانی بدهم
  2. شمارهٔ ۲۲۱در بتکده چون قابل ایمان گشتیم
  3. شمارهٔ ۲۲۲دلبر به رخ دلکش و چشم نائم
  4. شمارهٔ ۲۲۳وقتست که خیمه سوی گلزار زنیم
  5. شمارهٔ ۲۲۴بر روی تو هر دم نگران می گردم
  6. شمارهٔ ۲۲۵در راه مراغه با گروهی مردم
  7. شمارهٔ ۲۲۶خفّاش نیم کز آفتاب اندیشم
  8. شمارهٔ ۲۲۷گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.