شمارهٔ ۲۱۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۱۹ساقی بده آن باده که خون شد جگرم
2. شمارهٔ ۲۲۰من دل بوفای دلستانی بدهم
3. شمارهٔ ۲۲۱در بتکده چون قابل ایمان گشتیم
4. شمارهٔ ۲۲۲دلبر به رخ دلکش و چشم نائم
5. شمارهٔ ۲۲۳وقتست که خیمه سوی گلزار زنیم
6. شمارهٔ ۲۲۴بر روی تو هر دم نگران می گردم
7. شمارهٔ ۲۲۵در راه مراغه با گروهی مردم
8. شمارهٔ ۲۲۶خفّاش نیم کز آفتاب اندیشم